Header Ads

Ο απολογισμός της Εθνικής από το Μουντιάλ

Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έχασε μεγάλη ευκαιρία να βρεθεί στα προημιτελικά του Μουντιάλ από μία ομάδα η οποία δεν ήταν καλύτερη στον αγώνα. Για μένα το παιχνίδι χάθηκε στη παράταση. Η Ελλάδα θα μπορούσε να καθαρίσει την υπόθεση πρόκριση, όμως έχασε μεγάλες ευκαιρίες και έπεσε πάνω στον εξαιρετικό τερματοφύλακα της Κόστα Ρίκα, Νάβας. 



Όπως και να έχει όμως, το ότι η Εθνική μας ομάδα έκανε μία μεγάλη υπέρβαση και κατόρθωσε να φτάσει στους "16" της διοργάνωσης για πρώτη φορά αποτελεί μία τεράστια επιτυχία. Μέσα από αυτή τη διοργάνωση βγήκαν αρκετά συμπεράσματα όσον αφορά την εικόνα της ομάδας και τις εμφανίσεις κάποιων παικτών.

 Ξεκινώντας από την θέση του τερματοφύλακα, ο Ορέστης Καρνέζης έκανε πολύ καλές εμφανίσεις και φαίνεται πως μπορεί να υπερασπιστεί σε ικανοποιητικό βαθμό την εστία. Πιστεύω πως ο Καρνέζης, αν πάρει συμμετοχές με την Ουντινέζε στο Καμπιονάτο, έχει περιθώρια βελτίωσης. Πάντως ο εν λόγο τερματοφύλακας εμπνέει εμπιστοσύνη. Τον Καπίνο, που χρησιμοποιήθηκε ως τρίτος, δεν τον είδαμε, αλλά στα παιχνίδια με τον Παναθηναικό πραγματοποίησε αρκετά καλές εμφανίσεις. Θεωρώ πως ο 20χρονος πορτιέρο θα πρέπει να πάρει μεταγραφή στο εξωτερικό, εκεί όπου ο ανταγωνισμός είναι μεγαλύτερος. Το ελληνικό πρωτάθλημα ναι μεν του δίνει ευκαιρίες και φανέλα βασικού, όμως θα είναι ακόμη καλύτερα αν παίξει σε έναν καλύτερο πρωτάθλημα έτσι ώστε να αποκτήσει περισσότερες εμπειρίες. 

Το αμυντικό δίδυμο Παπασταθόπουλος - Μανωλάς ήταν άψογο. Αμφότεροι έχουν την ταχύτητα και τη δύναμη για να κυνηγήσουν, να μαρκάρουν και να σταματήσουν επιθετικούς. Δεν άφησαν ελεύθερους διαδρόμους και δεν φάνηκε η έλλειψη του Κυριάκου Παπαδόπουλου στα στόπερ. Φυσικά, αν ο παίκτης της Σάλκε ξαναβρεί τη φόρμα του, τότε το δίλημμα θα είναι μεγάλο για τον προπονητή. Ο Μανωλάς μέχρι πέρσι φαινόταν πως δεν ήταν έτοιμος για μεγάλα παιχνίδια και για να πάρει φανέλα βασικού στη "γαλανόλευκη". Όμως κατά τη διάρκεια της προηγούμενης σεζόν εξελίχθηκε και βελτίωσε αρκετά πράγματα στο παιχνίδι του. Και σ'αυτό βέβαια έπαιξε μεγάλο ρόλο η παρουσία του στη κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση με τον Ολυμπιακό. Ο Σωκράτης είναι αναμφίβολα ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς της Μπουντεσλίγκα και πιστεύω πως θα γίνει ακόμη καλύτερος. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως είμαστε μία χώρα που στο ποδόσφαιρο παράγουμε περισσότερους αμυντικούς. Αυτός είναι και ο λόγος που δίνουμε περισσότερη βαρύτητα στο αμυντικό κομμάτι. 

Ο Σάμαρης ο οποίος πήρε φανέλα βασικού στο παιχνίδι με την Κόστα Ρίκα άφησε καλές εντυπώσεις και δείχνει πως έχει μέλλον. Έχω ξαναγράψει πως χρειάζεται δουλειά ο Σάμαρης και θεωρώ πως την ερχόμενη σεζόν οι εμφανίσεις που ενδεχομένως θα πάρει με τον Ολυμπιακό θα τον βοηθήσουν στην ανάπτυξή του. 

Ένας κύκλος έκλεισε για τον αρχηγό μας, Καραγκούνη. Ο "τυπάρας" τελείωσε με το απλησίαστο νούμερο των 139 εμφανίσεων με το εθνόσημο, ξεπερνώντας τους πάντες. Για μένα, ήταν απαραίτητος στην ενδεκάδα και αυτό αποδείχθηκε κατά τη διάρκεια του τουρνουά. Έτρεξε τα περισσότερα χιλιόμετρα, ενώ το ότι αγωνίστηκε 120 λεπτά στο ματς με την Κόστα Ρίκα λέει πολλά. Παρά την ηλικία του, πρόσφερε πολλά στο παιχνίδι της Εθνικής, κατά κύριο λόγο στη δημιουργία επιθέσεων. Σίγουρα αυτός ο παίκτης, ο οποίος έχει χλευαστεί τόσο πολύ, θα λείψει. Μακάρι να είχαμε κι άλλους τέτοιους παίκτες, σαν αυτόν. Ο Σάντος κατάλαβε το λάθος του στο να χρησιμοποιήσει τον Κατσουράνη αντί του Καραγκούνη. Ο παίκτης του ΠΑΟΚ ήταν ξεκάθαρο πως ήταν σε άσχημη αγωνιστική (και ίσως ψυχολογική) κατάσταση. 

Από κει και πέρα, ο Μανιάτης ήταν εξαιρετικός, βοηθώντας πάρα πολύ αμυντικά. Η τριάδα Μανωλά - Παπασταθόπουλος - Μανιάτης δίνει περισσότερη ασφάλεια. Με αυτούς τους τρεις οι επιστροφές είναι ακόμη πιο γρήγορες και καλύπτονται έτσι κάποιες αδυναμίες ή και λάθη.

Στον επιθετικό τομέα, ο Σάντος έκανε αρκετές αλλαγές, οι οποίος μόνο σωστές θεωρούνται. Στο παιχνίδι με την Ακτή Ελεφαντοστού πέρασε στο αριστερό άκρο της επίθεσης τον Χριστοδουλόπουλο και στη κορυφή ως φορ τον Σαμαρά. Ο Λάζαρος απέκτησε μεγάλη αυτοπεποίθηση παίζοντας στη Μπολόνια και έκανε φοβερές εμφανίσεις. Ανέβαινε αρκετά γρήγορα, ήταν άνετος στη ντρίμπλα και αυτό επιβεβαιώνει ένα στατιστικό που αναφέρει πως ο Λάζαρος ήταν 4ος ντρίμπλες με μέσο όρο 4,5 στη διοργάνωση. Παίζοντας λοιπόν στο Καμπιονάτο αναμένεται να γίνει ακόμη καλύτερος. 

Ο Σαμαράς ως φορ απέδωσε καλύτερα. Δυστυχώς, ο Μήτρογλου και ο Γκέκας ήταν ντεφορμέ και έχω ξαναγράψει σε προηγούμενά μου άρθρα πως ο λόγος για τον οποίο ο Πορτογάλος τεχνικός δεν πήρε τρίτο φορ είναι γιατί τόσο ο Σαμαράς, όσο και ο Σαλπιγγίδης μπορούν να αγωνιστούν σε αυτή τη θέση. Ο Σαμαράς λοιπόν εκτός του ότι έκανε καλές εμφανίσεις στη κορυφή, "ελευθέρωσε" και μία θέση στα αριστερά. Δεν είναι τόσο γρήγορος, ούτε έχει την ντρίμπλα και την άνεση όταν βρίσκεται απέναντι στον αμυντικό και γι'αυτό έδειχνε πιο "βαρύς".

Ο Φετφατζίδης είναι πολλά υποσχόμενος στο μέλλον, αφού αγωνίζεται σε ένα πρωτοκλασάτο πρωτάθλημα, στο οποίο πραγματοποίησε μία συμπαθητική σεζόν και αναμένεται να βελτιωθεί κι άλλο. 

Στη Βραζιλία αποκομίσαμε πολλά πράγματα και κάναμε κάποια σημαντικά βήματα προόδου, τα οποία θα είναι οδηγός μας για την επόμενη μεγάλη διοργάνωση, το Ευρωπαικό Κύπελλο το 2016 στη Γαλλία, όπου λογικά θα βρισκόμαστε εκεί. Μέχρι τότε είμαι πεπεισμένος πως πολλοί προαναφερθέντες παίκτες θα βελτιωθούν και θα αποτελέσουν τα "βαριά" χαρτιά της ομάδας. Πάντως δεν νομίζω πως ο νέος τεχνικός της Ελλάδας, Ρανιέρι να αλλάξει τακτική στο τρόπο παιχνιδιού, αλλά μέχρι τότε βλέπουμε...

ΥΓ Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε Καραγκούνη και Σάντος. Ο ένας θα αποτελεί πάντα μία ηγετική φυσιογνωμία και είναι σίγουρο πως θα θυμόμαστε πολλά γι'αυτόν. Ένα από αυτά θα είναι το ότι έδινε και την ψυχή του στο γήπεδο. Όσο για τον "Έλληνα" Σάντος, άφησε το δικό του στίγμα στην ιστορία της Εθνικής. Κατάφερε να μας κρατήσει σε υψηλό επίπεδο και με αυτόν καταφέραμε να είμαστε παρών σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις.